null

Wat is een KoopKorea?!

Ja, wat is dit KoopKorea-gebeuren nou precies?
't Is duidelijk dat 't een webwinkel is. Je had vast ook wel geraden dat hier Koreaanse producten zijn te vinden.
Oké, laat ik het dan maar hebben over de dingen die je nooit zal raden:

KoopKorea is opgezet door een mysterieus mannetje dat 't zat was om vast te zitten in een Koreaans kantoor en het absoluut niet zat was om vast te zitten in Korea.
Nee, ik zat niet vast in Noord-Korea, ik had het over een metaforisch vastzitten, een gewenst vastzitten.

Dit mysterieuze mannetje besloot ooit om naar een kunstacademie te gaan. Maar in plaats van op de academie zat hij vooral in een muizenhuis, anti-kraak natuurlijk (al had daadwerkelijke kraak ook wel gepast), voornamelijk op diepvriespizza's en Lay's Naturel te kauwen. Verder was er niet zo veel.

Wat er wel was, waren een kleintal Koreaanse contacten, overgebleven van de extreem internationale kunstacademie. Die contacten werden nog eens verder uitgebreid tijdens het einde van 't leven op de academie. Het laatste wapenfeit van het mysterieuze mannetje voor het wegrotten in het muizenkraakhuis was namelijk het winnen van een goed geldbedrag via een online computer-kaartspel. Toentertijd heette dat spel Duelyst - dit spel bestaat niet meer sinds februari 2020. Dus ja, hij had graag opgeschept over zijn titel als Wereldkampioen Duelyst, want dat is-ie, maar nu is dat dus een loze titel. Wereldkampioen in een spel dat niet bestaat.

Welnu, dat goede geldbedrag. Dat werd dus ingezet om met de digitale titel te pronken in een land waar ze e-sports ook echt serieus nemen; Zuid-Korea ja. Twee vakanties in de eerste helft van 2017 veranderden de gedachten van 't mannetje: hij moest en zal hier naartoe verhuizen...

... zomaar naar Zuid-Korea verhuizen kan niet, bleek. De verhuizing kon niet langer dan een jaar duren via een zogenaamd 'Working Holiday Visa'. Een verijdeld toeristenvisum omdat je er ook op mag werken. Vandaar dat Koreaanse kantoor - dat Koreaanse kantoor van Koreaanse kapitalistische creativiteit! Nou ja, het kantoor zelf niet, maar wel de bedrijven die bij dat kantoor kwamen aankloppen. Het Koreaanse mkb (mko voor Vlaanderen) kwam bij het kantoor omdat het niet wist hoe zijn producten te verkopen aan buitenlandse markten. Dat wisten veel van de bazen op het verkoopkantoor ook niet zo goed. Daarom namen ze figuren zoals het mannetje aan. Mensen van over de hele wereld, het liefst jong, naïef en lokaal. Vietnamezen moesten via de telefoon aan Vietnam verkopen, de Indonesiërs aan Indonesië, je snapt het wel. Het mannetje moest ook via de telefoon de producten verkopen van de cliënten van het kantoor. Een geestdodende en geestverruimende (zonder middelen) ervaring voor het mannetje.

Die kapitalistische creativiteit die dit mannetje aanschouwde bij de klanten des kantoors, dat was de inspiratie voor KoopKorea. Er valt nog zo veel meer te vertellen, maar dat doet hetzelfde mannetje hopelijk voor een lange tijd in het Magazine - en hopelijk word jij overtuigd van de kapitalistische creativiteit der Koreanen via deze webwinkel!